Konya; tarihi, kültürü, ekonomisi ve tarımı çok eskiye dayanmaktadır. Birçok medeniyete ev sahipliği yapan bölge geçmişten bugüne Türkiye’nin önemli tarım bölgesi olarak bilinmektedir. Bölgede tarımın gelişmesi, devamında tarıma dayalı sanayi kollarının oluşmasına ve zamanla diğer sektörlerinde bölgede yer almasına neden olmuştur. Konya şehri nüfusu Konya nüfusu bir önceki yıla göre 9.783 artmıştır. Konya nüfusu 2024 yılına göre 2.330.024'dir. Bu nüfus, 1.157.080 erkek ve 1.172.944 kadından oluşmaktadır.

Türkiye'nin en büyük yüzölçümüne sahip ili durumunda olan Konya ilinin yüzölçümü 40.838 km²dir. Türkiye'nin 2025 yılı nüfusu 87.783.037 ve Konya’nın nüfusu 2.330.024 kişidir. Türkiye nüfusunun % 2,66’sı Konya’da yaşamaktadır. Konya bu nüfusu doyurduğu gibi diğer illere de önemli miktarda ürün vermektedir. Konya'da nüfus artış hızı yıllara göre değişmekle beraber binde 9- 14 arasında değişmekte olup son yıllarda aldığı göçlerle biraz artmıştır. Nüfus yoğunluğu olarak ifade edilen “bir kilometrekareye düşen kişi sayısı Konya'da 57 kişidir. Konya ilinin merkez ilçelerinde nüfus artışı fazla iken diğer ilçelerde daha az olduğu görülmektedir. İlçelerdeki nüfus azalmasından tarımın olumsuz etkilendiği ve tarımla uğraşan nüfusun yaşlandığı görülmektedir.

Konya ili, 780.043 km2 olan Türkiye yüzölçümünün %5,24’lik kısmına karşılık gelen (göller dâhil) 40.838 km2 yüzölçümü ile ülkenin en geniş arazi varlığına sahip ili olup; 1.882.068 hektar alanda tarım yapılmaktadır.

İlin deniz seviyesinden yüksekliği, yerleşim birimlerinin konumlarına göre 570-1700 m arasında değişmektedir. İlçelerin arazi varlığı genişlik ve deniz seviyesinden yükseklik farklılıkları nedeniyle ilde topografı ve ekolojik yapısında farklı özelliklerin oluşumuna neden olmuştur. Bu nedenle il genelinde ürün çeşitliliği bakımından zengindir. İklim verileri yıllara göre değişmektedir. Yıllık yağış miktarı bölgeden bölgeye 250-750 mm arasında değişmektedir. Dağlık bölgelerde yağış fazla ovada ise düşüktür.

Konya, karasal iklim özelliklerine sahiptir. Yıllara göre değişmekle birlikte yıl içerisinde en yüksek sıcaklık ortalaması 30,2 °C ile Ağustos ayında, en düşük sıcaklık ortalaması -4,1°C ile Ocak ayında elde edilmiştir. Aylık ortalama en az yağış 1,5 mm ile Ağustos ayında, en çok yağış ise 9,9 mm ile Aralık ayında ölçülmüştür.

Ortalama güneşlenme süresi (saat) değerlerine göre Konya ilinde ortalama en fazla güneşlenme süresi 11,6 saat ile Temmuz ayında gerçekleşmiştir.

Konya ilinin yeraltı ve yerüstü kullanılabilir su miktarı ise; 3,8 milyar m³'tür. Mevcut sulanan alanlar için Konya ilinin mevcut su varlığı yetersizdir. DSİ 4. ve 18. Bölge Müdürlükleri verilerine göre Konya ilinde 609.299 hektar alanda sulu tarım yapılmaktadır. Son birkaç yıldır yüzey sulama oldukça azalmış daha çok derin kuyulardan alınan su ile bitki yetiştirilmektedir. Bu uygulama zirai ürün maliyetlerini artırmakta ve obruk gibi farklı oluşumlarda görülmektedir. Sulama suyu önemli bir problem haline gelmiş olup halledilmesi gereken önemli ihtiyaçlar arasındadır.

Konya ili İklim ve topografya verileri dikkate alınarak ürün yetiştirilmesi toprak, su ve çevrenin sürdürülebilirliği açısından önemlidir.

Konya’da tarımsal faaliyetlerde bazı hususlar dikkate alınarak tarım yapılmalı ki mevcut üretim potansiyelini ve birçok üründe Türkiye genelinde ilk sıralardaki yerini sürdürebilsin.

Konya’da yapılmakta olan bazı yanlış uygulamalar ve yapılması gerekenler aşağıda sıralanmıştır.

. Güneş enerjisi sistemleri kurulurken yer olarak ttarım arazileri değil, tarım dışında ki araziler kullanılmalıdır.

- Güneş enerji panelleri toprak yüzeyine yakın değil yüksek ayaklı yapılarak altı mera veya mevcut haliyle kısmen kullanılır halde kalmalıdır.

- Konya'da; Konya ekonomisine, araştırma ve bilime katkıları olan üçü devlet ve ikisi vakıf üniversitesi olan 5 üniversitemiz bulunmaktadır. Konya'nın tanıtımı için de oldukça önemli görevler üstlenen bu üniversitelerde tarımsal eğitim güçlendirilmeli ve ilgili sektörlerce desteklenmelidir.

- Üniversitelere bağlı ilçelerde ki Meslek Yüksekokullarının açılışında olduğu gibi alt yapı, yurt, arazi, ulaşım ve diğer ihtiyaçlarının karşılanmasında belediye, meslek teşekkülleri ve resmi kurumlar yardımcı olmalıdır.

- Tarım ve gıda ile ilgili araştırma enstitüleri, fakülte ve üniversitelere arazi, yatırım ve diğer ihtiyaçları konusunda öncelik tanınmalıdır. Çünkü günümüzde dünyada tarım ürünleri ve gıda temini savunma sanayisi kadar önemli hale gelmiştir.

- Konya tarımının geleceği açısından ilgili kurumlar ve üniversiteler arasında süreklilik arz etmesi nedeniyle il düzeyinde bir üst yapı oluşumuna yeni bir organizasyona gidilmelidir.

- İlimizin tarımsal potansiyelini iyi değerlendirmek için büyük, orta ve küçük ölçekli işletmelerin entegrasyonu sağlanmalı ve özel desteklerle aile işletmeciliği yaşatılmalıdır.

- Tarihi eser varlıklarımız özenle korunmalı, tanıtılmalı, etrafları açılmalı, güzelleştirilmeli ve turizme kazandırılmalı, sadece Hz. Mevlana ve birkaç mekânla yetinilmemelidir. Tarımsal turizm teşvik edilmelidir. Konya şehir içi kültür varlıklarımız yanında ilçelerdeki tarihi ve kültürel zenginliklere de aynı önem verilmelidir.

- Beyşehir, Hadim, Taşkent gibi su kaynaklarının olduğu bütün ilçelerimizde su ürünleri yetiştiriciliği özel desteklerle teşvik edilmelidir.

- Yöreye has mikro klima özelliğine sahip dar bölgelerde yetiştirilen bitkiler özel desteklemeyle üretimi sürdürülmelidir.

- Konya’nın sanayi ve yenilikçi girişim alanlarındaki gelişmesi tarımda teknoloji kullanımını artırmakta ve tarımın gelişmesini de olumlu etkilediğinden bu sektör desteklenmeli ve bölgede teşvik edilmelidir.

- İklim değişikliği ve Kuraklığa dayalı araştırmalar bölge genelinde artırılmalı ve desteklenmelidir.

- Ovaya dış havzalardan mutlaka su getirilmelidir.

- Bu güne kadar Konya ve ilçeleri ile ilgili yapılan sempozyumlarda ve farklı araştırmalarla ortaya konulan öneriler dikkate alınarak orta ve uzun vadeli üretim programları yapılmalıdır.

Yukardaki maddeleri daha da artırmak elbette mümkün olduğu gibi birçoğu da yeni bir fikir de değildir. İdare edenler başta olmak üzere düşünen her kişi günün şartları ve imkânlarına göre bazı fikirler üretip tartışmalı ve üretim planlamaları ortak fikirle oluşturulmalıdır.