Bazı insanlar, doğdukları şehrin sınırlarını aşarak bir milletin ortak değeri hâline gelir. Bazıları ise vatan sevgisini yalnızca sözleriyle değil, canlarıyla mühürler. Şehit Kurmay Albay Nuri Pamir, böyle bir kahramandır.
1901 yılında Niğde’nin Bor ilçesinde dünyaya gelen Nuri Pamir; disiplini, cesareti ve görevine bağlılığı sayesinde Türk ordusunun seçkin subayları arasına girdi. Bor’dan başlayan hayat yolculuğu, onu önce Afganistan’a, ardından binlerce kilometre uzaktaki Kore cephesine taşıdı.
Afganistan’da yeni kurulan Kara Harp Okulunun gelişmesine katkı sağladı. Başarılı hizmetleri dolayısıyla Afganistan Devleti tarafından önemli bir nişanla ödüllendirildi. O, görev yaptığı her yerde Türk askerinin bilgisini, vakarını ve yüksek sorumluluk anlayışını temsil etti.
Takvimler 1951 yılını gösterdiğinde önünde zorlu bir görev vardı: Kore…
Kurmay Albay Nuri Pamir, Türk Tugay Komutan Yardımcısı olarak cephedeki yerini aldı. Kore’de tam 316 gün görev yaptı. Kod adı “Küçük Kartal” idi. Ancak küçüklük yalnızca adındaydı; cesareti, vatan sevgisi ve sorumluluk duygusu son derece büyüktü.
Cephede soğuk, açlık, uykusuzluk ve ölüm askerlerin yanı başındaydı. Buna rağmen Nuri Pamir, askerlerini geriden yöneten bir komutan olmadı. Tehlikenin üzerine önce kendisi yürüdü. Askerleri siperlerde eğilerek ilerlerken onun başını dik tutması, cesaretinin unutulmaz örneklerinden biri oldu.
Fakat o yalnızca cesur bir komutan değildi. Aynı zamanda eşini ve çocuklarını özleyen merhametli bir aile babasıydı. Kore’de tuttuğu günlükler ve eşi Meliha Hanım’a yazdığı mektuplar, savaşın sert yüzü arkasındaki duyarlı insanı ortaya çıkardı. Bu hatıralar daha sonra “316 Gün: Küçük Kartal’ın Kore Günlüğü” adıyla kitaplaştırıldı.
5 Haziran 1952 günü, cephe hattındaki birlikleri denetlerken yakına düşen bir havan mermisinden kopan parçanın başına isabet etmesi sonucu şehit oldu. Son nefesini makamında değil, askerlerinin yanında ve görevinin başında verdi. Nuri Pamir, Kore Savaşı’nda şehit düşen en yüksek rütbeli Türk askeri olarak tarihe geçti.
Cenazesi, Güney Kore’nin Busan şehrindeki Birleşmiş Milletler Anıt Mezarlığı’na defnedildi. Bor’da doğan bir vatan evladı, ay yıldızlı bayrağın şerefini Kore topraklarında koruyarak şehitlik makamına ulaştı.
Bugün onun adı Bor’daki Şehit Nuri Pamir Anadolu Lisesinde yaşatılmaktadır. Üniforması, madalyaları, silahları ve şahsi eşyaları ise İstanbul Harbiye Askerî Müzesinde sergilenmektedir. Bunlar yalnızca bir askerin hatıraları değil; cesaretin, fedakârlığın ve vatan sevgisinin sessiz şahitleridir.
Nuri Pamir’in bıraktığı en büyük iz, vatan görevinin mesafesinin olmadığını göstermesidir. Vatan bazen Bor, bazen Anadolu, bazen de binlerce kilometre uzaktaki bir cephedir. Nerede dalgalanırsa dalgalansın, Türk sancağını korumak aynı inanç ve sorumluluğu gerektirir.
Şehit Kurmay Albay Nuri Pamir, başını düşman karşısında eğmeyen, sancağı yere düşürmeyen ve ardında unutulmaz bir kahramanlık destanı bırakan Borlu bir vatan evladıdır.
Mezarı Kore’dedir; fakat hatırası Bor’da, Niğde’de ve Türk milletinin yüreğindedir.
Ruhu şad, mekanı cennet, makamı âli olsun. Amin.
