Günümüzde herkesin ağzında bir kurumsallaşmadır gidiyor.
Bazen kurumsallaşma; kurum içerisinde geniş odalar, büyük masalar, bilgisayarlar cep telefonları, hizmetliler, güzel elbiseler giyen insanlar, imkanlar gibi algılanıyor.
Bazen de bir yerde başarı kazanmış CV’si kalabalık insanların işe alınması olarak algılanıyor.
Profesyonelim diye işe başlayıp da sadece çalıştığı örgüt kurallarını genel yönetim kuralları olarak görüp işe başladığı kurumu geldiği kuruma benzetmeye çalışan sözüm ona profesyoneller de kopyala yapıştır yöneticilikleri ile kısa zamanda kurumun en yabancısı olmaktan kendini kurtaramıyor.
Kendi bildiğini ya da bildiğini sandığı deneyimleri kurumsallaşma olarak satmaya çalışanlara ne demeli?
Düşünceleri, tavırları, davranışları hiçbir ilkeye dayanmayan durum idarecisi insanlar da bazen büyümekte olan kurumların en stratejik kahramanları değil mi?
Çavuş tipi kurucular ve yöneticiler; idare etmesi gereken sahada başarı hanelerini güçlendirmek için koştururken, organizasyona devredemediği işin altında ezilmelerine Anadolu işletmelerinin çoğunluğunda rastlıyoruz.
Peki nedir kurumsallaşma? Kurumsallaşamayan organizasyonlar hangi konfordan mahrum kalıyorlar?
En temel manasıyla kurumsallaşma ilkeler koyarak ve bu ilkelere göre yönetmek demek.
Yazılı olması en güzeli ama yazısız olanı da var.
Bazen yazılı olan, sıkı denetime dayanan devlet yapısında bile kurumsallaşmanın gerçekleşmediğini tanık oluyoruz.
Mesela fon krizinde olduğu gibi; SPK,DDK,MASAK, maliye. Bağımsız denetim kurumları yasalara göre güçlü denetim yaptığını sandığımız devlet yapısında da kurumsallaşmanın tecelli edemediğine şahit oluyoruz.
Aslında kurumsallaşma nedir?
Şirketin ya da organizasyonların kurucuları, en tepe yöneticisi ve onun yardımcıları ve çalışanlarına bağlı kalmaksızın kurallara ve ilkelere dayalı yönetiminin gerçekleşmesi demektir.
Organizasyonun kurucularının başlangıçta etkisiz gibi görebileceği bu durumun ilkelere dayalı hesap verebilir kuruluşlar haline gelmesiyle endişelerin giderilebileceğini gelişmiş kuruluşlarda görüyoruz.
Belki anlık çözümler, acil durum müdahaleleri zor gibi görünüyorsa,
Kontrolü kaçıracağım, çalışma ortamında disiplin bozulacak kaygıları oluyorsa,
Kurum içi suistimaller artacak organizasyon laçkalaşacak düşüncesi ağır basmaya başlıyorsa da
İlkelere dayalı disiplin, hesap verebilir kuruluşlar, doğru kurgulanmış iş süreçleri, kalifiye ekiplerle duygusal değil ama akılcı adımlarla kurumsallaşmanın konforunu yaşayabilirler;
Peki kurumsallaşamama ile hangi konforlardan mahrum kalıyoruz.
-
Öncelikle görev tanımları ve işi nasıl yapılacağı netleşmiş bir organizasyonda zimmetlenmemiş görev kalmaz. Olsa bile dayanışma ruhu ile birbirini tamamlayan bir ekip oluşur.
-
İşin nasıl yapılacağı belli olunca süreçler ve prosedürler işlemeye başlar.
-
Kuruluş hesap verebilir hale gelince, iç kontrol ve raporlamalar kolaylaşır. Bütün süreçler analiz edilebilir hale gelir ki; günümüzde yapay zekanın sağladığı imkanlarla
bu raporlamalar ve analizler çok daha etkin olacaktır.
-
Gerçek liyakat ve performans ölçümü verimlilik analizleri de daha kolay olacağından kuruluş kişiye bağlı değerlendirmeler, duygusal yaklaşımlar ve yöneticilerin bireysel hedeflerine göre kurumu yönlendirme süreci ortadan kalkacaktır.
-
Kurum gittikçe şeffaflaşacak, öngörebilen bir yönetimin önü açılacaktır.
-
Kısa dönemli anlık kararlar yerine süreç yönetimine geçilecek. Sürdürülebilir uygulamalarla kurum stratejik kararları daha kolay alacaktır. Bu ise kurumsallığı şirketin yaşam biçimine dönüştürecektir.
-
Elinde net ve sağlam veriler olan yönetim sorunları ön görebilecek net ve sağlam karar alabilecektir. Aynı zamanda ani çıkan problemlerde de sağlam verilerle hızlı çözümlerin kapısı aralanacaktır.
-
Kendi kararlarını verebilecek yönetim başkalarına benzemekten çok öncü bir rol üstlenecek sektöründe lokomotif olabilecektir.
-
Kurum top yekûn her kademe; en alttan en üste, bütün yöneticiler ve kurucular zaman zaman kahramanlıklarından kurtulup uzun dönemde artan başarıların ekipçe mimarı olacaklardır.
-
Kurum en alttan en üste, tedarikten satışa, sevkiyattan tahsilata bütün birim ve yöneticiler sorumluluklarını yerine getirmenin konforunu yaşayacaktır.
-
Bu durum gelmiş kurum olarak; ağacı değil ormanın bütünü , tek tek problemi değil problemin sistemin içindeki yeri ve kaynağını düzelterek yönetim yapacaklardır.
-
Kurumsal yapıyı yaşam biçimine çevirmiş kuruluşlarda koasların yerini kurumsal moral değerler alacaktır.
-
Moral değerleri yüksek kuruluşlarda her çalışan özellikle yönetim basamaklarındakilerin yüksek motivasyonla kendilerinin bile fark etmediği keşif ruhu ile kuruma katkı gücü artacaktır.
-
En büyük konfor kurucular ve yöneticiler bu sistemde maddi manevi bütün kaynakların kurum içi ve dışı takibi kurumsal olarak yapılabildiğinden ‘’ ben olmazsam olmaz’’ düşüncesinin etkisi en alt seviyede olacaktır.
Artık oto kontrol sitemi işleyen bir kurumu yönetmek insanı yıpratmayacak yönetimi ve çalışmayı zevkli hale getirecektir.
Tek yapılması gereken bütün süreçleri takip etmek, verileri değerlendirmektir.
Artık bütün rakamlar ve değerler dolu dolu mesaj yüklü olacaktır.
Şirketler, sivil toplum örgütleri, belediyeler ve devlet eğer gelişmeyi başarıyı sürdürebilir hale getirmeyi istiyorlarsa şeklen hazırlanmış değerlerden, el yordamı ile hazırlanan yapay raporlardan duruma göre yönetimden samimiyetle uzaklaşmalıdır.