Anlatsan olmaz, sussan taşar,
Ne arada ne yerde,
İnsana intizar olmaz,
Susan kazanıyor bildim,
Yaratana söz verdim,
Sus dedim nefsime,
Sus dinle!..
Önemli değil bu da onun imtihanı,
Bildim…
Küçük acılar geveze,
Büyük acılarsa dilsiz…
Sus dinle!..
Bekledim lambalar yansın,
Başımda kahkaha atsın,
Hayat şarkıları okusun,
Resimlere gülerek baksın,
Yakınmalar yok olsun anılar arasında.
Ayakta kalmalı diz ağrılarıyla,
Götürsün gidebildiği yere kadar,
Ellerine kremler sürsen,
Belki elini tutar, kalbi yumuşar.
Kendimi sakladım ağlamakta,
Mutluluk için bahane aramakta,
Kızgınlık hali dökmesin acı sözleri,
Yakmasın dudaklarını biberleri.
Mutluyum, mutlusun, mutlular,
Kaç kişi yakaladı bu tebessümü?
Lambaları yanan evlerde,
Kaçıncı kez mutluluk oyunu oynadılar?
Sustum tercihim bu ara böyle,
Değersiz sözlere düşer gölgeler,
Açılırken içinde çiçekler,
Soldurmasın ağızdan çıkan sözler.
Susan kazanır uyanışlarda,
Siyah renkler, ak olana denk,
Kaç gün, kaç ay, yıl geçmeli beklerken,
Ömrün uzar biber dökmeyen sözlerle de.
