Yetim açtı gözlerini
Hüzün sardı hislerini
Rahmet öptü izlerini
Seçilmiştin Yâ Muhammed
**
Altı yaşta kaldı öksüz
Yaşlarla doldu nurlu göz
Derdin yükünü çekti öz
Sabreyledin Yâ Muhammed
**
Dede oldu ona yâren
Şefkat sundu her dem her an
Sevdi onu candan cihan
Gül yüzlüydün Yâ Muhammed
**
Kâbe gölge saldığında
Otururdu hep yanında
Sevgi vardı bakışında
Nur saçardın Yâ Muhammed
**
Dedi dede bırakın siz
Bu çocukta vardır bir iz
Yüce olur hiç şüphesiz
Müjdelendin Yâ Muhammed
**
Sekiz yaşta dede göçtü
Yine bağrı derde düştü
Lakin Hak’tan ümit içti
Metin oldun Yâ Muhammed
**
Ebu Tâlip kucağını
Esirgemez ocağını
Koruyup her durağını
Büyütüldün Yâ Muhammed
**
Yetim idi amma yalnız
Hak yanındaydı durmaksız
Âlemlere çağa sonsuz
Rahmet oldun Yâ Muhammed.