10-16 Mayıs Engelliler Haftası’nda her zaman engellilere yönelik çeşitli etkinlikler düzenlenir, engellilerin çektiği sıkıntılar gündeme getirilir ve engelli vatandaşlarla empati kurulur.
Bunlar engelliler için farkındalığın oluşması için gayet güzel şeyler ancak engellilerin yaşadıklarını ne kadar özümseyebiliyoruz?
Onlarla ne kadar empati kurabiliyoruz?
Ve engellilerin hayatını daha da kolaylaştırmak için daha fazla neler yapmalıyız?
Mesela düşününce kaç engelli hiç evinden çıkamıyor?
Çalışmak isteyip de kaç engelli çalışamıyor?
Engelli vatandaşlarla ilgili elbette çok güzel işler yapılıyor ama tüm engellilere dokunulabiliyor mu?
Engellilerin karşılaştığı en temel sorunlardan biri, erişilebilirliktir. Kaldırımların, toplu taşıma araçlarının, kamu binalarının ve özel işletmelerin engellilere uygun olmaması, bağımsız yaşamı zorlaştırmaktadır. Rampaların yetersizliği, asansörlerin eksikliği ya da bozukluğu, görme ve işitme engelliler için sesli-yazılı yönlendirme sistemlerinin bulunmaması gibi sorunlar, günlük hayatı ciddi anlamda kısıtlamaktadır.
Kamu kurumları olsun, belediyeler, sivil toplum kuruluşları olsun engelliler için daha fazla gayret edilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Engelsiz olan bireylere de tek bir şey hatırlatmak istiyorum!
Hepimiz birer engelli adayıyız!
