Sordum Ela’ya:
“Ne istersin yavrum?
Ayakkabı mı, elbise mi, oyuncak mı?”
Gözlerini yere eğdi önce.
Ses etmedi, istemedi hiçbirisini.
Sonra birden başını kaldırdı,
Ve sadece bir kelime döküldü dudaklarından:
” Babamı…”
Sustu zaman.
O an yıkıldı her şey yeniden.
Bir çocuğun kolunu, babasını değil,
Tüm dünyayı almıştı altına Gazze’nin enkazı.
Ela’nın bir kolu yok artık,
Kaldı enkaz altında,
Oyuncak bebekleriyle birlikte.
Ama sapa sağlam duran bir şey var hala:
“Babası için çarpan yüreği.”
O yıkıntının altından
Ne bir bebek çıktı,
Ne bir oyuncak.
Yalnızca “baba” diye çırpınan
Tek kollu bir çocuğun duası…
Ela büyüyecek.
Ama ne zaman bir kalabalıkta,
Bir baba seslense evladına,
Ela oraya dönecek…
Koşmayacak.
Duracak.
O sese ağlayacak
Ve bir kez daha içinden
Sessizce diyecek:
” Ben babamı isterim…”
Belki bu gece rüyana gelir,
Gülümser sessizce,
Yine saçlarını okşar,
Ve yine aceleyle işe gidiyormuş gibi:
“Merak etme kızım” der,
“Ben hep buradayım.”
Ama biliyoruz Ela,
Rüyalar gerçeği geri getirmez.
Ne bir kolun yerine yenisini,
Ne de babanın dönüp o kapıdan girişini.
Sen büyüyeceksin.
Belki defterlerine onu çizeceksin,
Belki saçlarını okşadığı andaki sıcaklığını hatırlayacaksın
Ama bir şey değişmeyecek:
“Onu isteyişin.”
Ve biz,
Senin bu isteğini,
Bir kenara yazacağız,
Unutmamak için,
Unutmamak için
Bir çocuğun savaşta ne kaybettiğini.
Şimdi sorarım herkese:
“Bir çocuk babasını isterken
Hangi cevap yeterli olur?
Hangi söz, hangi oyuncak?
Bir çocuğun eksik kalan kolunu tamamlar
ve babasız kalan ömrünü?”
Ela büyüyecek.
Bazıları onun için bağış kutusu açacak,
Bazıları üzülüyormuş gibi yapacak.
Ama en çok o susacak,
Çünkü.., çünkü ne dese babası geri gelmeyecek.
Bizse unutacağız belki.
Yine izleriz haberleri,
Yine geçeriz önünden enkaz görüntülerinin.
Ama bir çocuğun:
“Baba” diye seslenişini
Ne zaman duyarsak bir daha,
Ela’nın sesi çınlayacak kulaklarımızda.
Ve belki o gün,
birileri diyecek ki sonunda:
“Artık hiçbir çocuk babasız, annesiz kalmasın!”
Veya; “Hiçbir çocuk ölmesin!”
Ela!: “Sen bir çocuksun…
Ve hiçbir çocuk,
Acıyla babasını,
Hatırlamak zorunda kalmamalı.”
Önümüzde Kurban Bayramı var. Tüm İslam aleminin ve Konyalı hemşehrilerimizin bayramını kutlar, huzur ve afiyet dolu, sevdiklerinizle birlikte güzel bir bayram geçirmenizi dilerim.
