MADALYALI KENT
-12 Şubat Kurtuluş yıldönümü anısına-
*Nefesler tutulmuştu zaman çarkı durmuştu,
Maraşlının göğsünde şimşekler çakıyordu.
Şaşkınlık ifadesi yüzlerine vurmuştu,
Müteessir ahâli kaleye bakıyordu.*
*Fransız’ın bayrağı burca dikildiğinde,
Kadim şehrin üstüne çizgi çekildiğinde,
Hayâsızlık tohumu hızla ekildiğinde,
İnfial, öfke hissi doruğa çıkıyordu.*
*Üzgündü Elif teyze, üzgündü Döne bibi,
Görünce Sütçü İmam kükredi aslan gibi,
“Bakın, ancak bizleriz memleketin sahibi!”;
Sözüyle ilk kurşunu düşmana sıkıyordu.*
*O şanlı mücadele başlamıştı böylece,
Alınlar daima ak, başlar daima yüce,
“Ede”ler ders vermişti kahpe işgalci güce,
Tarih kokan sokaklar kan barut kokuyordu.*
*Haykırdı cemaate Rıdvan Hoca minberden,
“Haydi kalkın ayağa bulunduğunuz yerden,
Esaret altındayken, geçilmedikçe serden;
Cuma namazı kılmak caiz değil!” diyordu.*
*Galeyana gelen halk sel misali taşanda,
Bağımsızlık uğruna engelleri aşanda,
Karayağız yiğitler kaleye ulaşanda,
Yaşlılar peşlerinden dualar okuyordu.*
*Haçlının paçavrası gönderden indirildi,
Gök kubbenin feryadı “hilȃl”le dindirildi,
Öldü sanılan o ruh, şahlanarak dirildi,
Mahzun çeşmeler şimdi sevinçle akıyordu.*
*Abdal Halil Ağa ki, çalmamıştı davulu,
Sökmedi Hırlakyan'ın; forsu, parası pulu,
“Bu din bahsi” diyerek, olmadı emir kulu,
Herkesi kendisine hayran bırakıyordu.*
*Sembol isimdi artık, Ökkeşlerle Ejderler,
Durdu, Haydar Çavuşlar, nice eroğlu erler...
Meşhur ilin adına “Kahramanmaraş” derler,
Çünkü müstevlîlerin önünü tıkıyordu.*
*Saldırgan sürüsünün püskürtüldü alayı,
Dünya takdir etmişti destana denk olayı,
Milli Mücadele’de mertliğinden dolayı,
Devlet, gerdanlığına madalya takıyordu.*
