İnsan, dünyaya çoğu zaman baktığı yerden anlam verir. Gönlü huzurluysa güzeli görür, kırgınsa en güzel manzarada bile bir eksik bulur. Çünkü göz gördüğünü, kalp ise içinde taşıdığını anlatır. Kalp bir aynadır aslında. Sevgiyle bakarsak sevgiyi, iyilikle bakarsak iyiliği çoğaltır. Kimi zaman başkalarında aradığımız kusurların, kendi içimizdeki kırgınlıkların yansıması olduğunu fark etmeyiz. Bu yüzden insanın önce kendi gönül aynasını temizlemesi gerekir. Kırgınlıkları azaltmak, affetmeyi bilmek, güzel düşünmek ve güzel söz söylemek.
Çünkü kalp neyi taşırsa, hayat biraz da onu yansıtır.
