Milli Mücadele dönemi Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en kritik sayfalarından birini oluştururken, Anadolu'nun dört bir yanında kutlanan düşman işgalinden kurtuluş günleri, Konya takviminde yer almıyor. Birçok vatandaşın merak ettiği "Konya neden işgalden kurtuluş günü kutlamıyor?" sorusunun perde arkasını sizler için anlattık.
Kurtuluş Savaşı yıllarında Anadolu’nun dört bir yanı düşman işgali altında zorlu günler geçirirken, Konya tarihi açıdan oldukça sıra dışı ve dikkat çekici bir döneme şahitlik etti. Nisan 1919'da yaklaşık 1300 askerlik bir birlikle Konya'ya gelen İtalyan kuvvetleri, kentte yaklaşık 11 ay kaldıktan sonra Mart 1920'de şehri terk etti. Ancak bu süreç, Anadolu’nun diğer kentlerinde yaşanan ağır işgal şartlarından oldukça farklı bir seyir izledi. Şehirde askeri anlamda fiili bir işgal rejimi kurulmadığı için Konya’nın takviminde diğer iller gibi bir "Düşman İşgalinden Kurtuluş" günü yer almıyor.

İTALYAN ASKERLERİNE "MASKARA" LAKABI TAKILDI
İtalyanların uyguladıkları genel işgal politikaları gereği Konya'da kamu düzenine ve günlük yaşama hemen hiçbir şekilde müdahale etmemesi, şehirde varlıklarıyla yokluklarının bir sayılmasına neden oldu. İtalyan birliklerinin sergilediği disiplinsiz tavırlar ve ciddiyetten uzak tutumlar, Konyalılar üzerinde kayda değer bir korku ya da baskı oluşturmadı. Döneme ait birçok tarihi eserde de detaylarıyla belirtildiği üzere, Konyalık halkı bu disiplinsiz hareketleri nedeniyle İtalyan askerlerini ciddiye almayarak onlara "Maskara" lakabını taktı.
VALİ CEMAL BEY’İN ENGELLERİNE RAĞMEN MİLLİ KIYAM
O dönemde İngiliz ve Ermeni yanlısı tutumu nedeniyle halkın "Artin" lakabını uygun gördüğü Konya Valisi Cemal Bey, Millî Mücadele yanlısı gösterileri ve örgütlenmeleri engellemek için büyük çaba harcadı. Ancak Konyalılar, ne Vali Cemal Bey’in baskılarına ne de İtalyan varlığına aldırış etti. Şehir halkı, ülke çapında dalga dalga yayılan haksız işgallere karşı hiçbir zaman sessiz kalmayarak Milli Mücadele’nin ve Kuva-yı Milliye ruhunun en güçlü destekçilerinden biri olmayı başardı.




