Dışarıya, yani şehir dışına çıkarken, ülkenin herhangi bir şehrine iş icabı seyahat ederken, nedense gözüm hep arkada kalır…
Son iki aydır böyle…
Birincisi bu kovit olayı nedeniyle kafamdaki acabalar beni hep tedirgin etti, eder…
İkincisi de eşin dostun, hısımın akrabanın başına bir şey mi gelir endişesi uykularımı kaçırır…
Son zamanlarda sevgili Maltepe Hasan’ın babası Garip amca ile ASKF başkanı sevgili Remzi Ay’ın babası Mehmet amcanın rahatsızlıkları ve yoğun bakımda tedavi görmeleri beni hep huzursuz etmişti…
Kötü haber alma endişesi beni paranoya olmasa da pipirikli yaptı…
Bu hafta bunu yaşadım…
Ve her ikisi de, yani Mehmet amca da, Garip amca da hakka yürüdüler…
Hem de sevgili Metin Gören abimizi toprağa verdiğimiz bir günde…
Metin abi de yoğun bakımdaydı ve durumu kritikti…
Pazar günü kaybettik kendisini…
Ankara’da toprağa verdik, İstanbul’a yola çıktık…
Oğuz Başkan, ben ve Adana’dan Kerim kardeşim…
Pazartesi gecesinin son dakikalarında Spor Genel Müdürü sevgili Mehmet Baykan’ın, “Remzi abinin babası rahmetli oldu” whatsapp mesajı ile içime bir ateş düştü…
O sıkıntıyla uyumaya çalıştım bir otel odasında…
Sabah 8 gibi telefonum çaldı, arayan Maltepe Hasan…
Remzi Ay’ın babasının vefat haberini vereceğini düşünürken, “Başkan babamı kaybettik” dedi…
Sadece “Allah’ın rahmeti üzerine olsun, başın sağ olsun Hasan’ım” diyebildim…
Ve elden bir şey gelememenin verdiği “zehir” gibi çaresizliği bütün bedenimin, bütün hücrelerinde en derininden yaşadım…
Babam rahmetli olduğunda sabahın ilk saatlerinde Beyhekim Hastanesinin Morg kapısının önünde Maltepe Hasan vardı…
Benden önce Hastaneye gitmişti ve gözleri nemli, gözleri ıslak, büyük bir ızdırap içindeydi…
Çünkü, babamı severdi…
Tabii ki babamda kendisini…
“Remzi Ay” derseniz, o da öyle…
İyi ve kötü günümüzde hep yanımızda olmuş, derdimizle dertlenmişti…
Ama, ben ikisinin de bu sıkıntılı günlerinde elimde olmayan nedenlerden dolayı yanlarında değildim…
Haklarını helal etsinler…
Özellikle de Maltepe Hasan kardeşim…
Remzi Ay’la en son geçen hafta Cumartesi günü Ankara’da “Bedensel Engelliler Federasyonu” genel kurulunda otelin kapısında karşılaşmış, Mehmet amcanın durumunu sormuştum…
“Yoğum bakımda abi” demişti sadece…
“Allah şifasını versin” demiş ve ayrılmıştık…
Ben Konya’ya döndüm ve Pazar akşamı Metin Gören abinin kötü haberini aldım…
Pazartesi günü Mehmet amcanın, Salı sabahı Garip amcanın vefat haberleri geldi…
Anlayacağınız bu hafta üç güzel insanı yolcu ettik…
Özetlersem; 2021 yılının, Aralık ayının ikinci haftasında güzel insanları kaybettik…
Allah mekanlarını cennet eylesin.