BİR YGS GÜNÜ HİKÂYESİ

Abone Ol

Sabah her zamanki saatte kalkılmış. Tatlı bir heyecan içini kuşatmış durumda. Anne ve baban da senden geri kalır durumda değil. Herkesin yüzü gülüyor, hafif bir telaş da gözlerden kaçmıyor elbet.

Saat 07:30 civarı! Kahvaltı hazırlanmış. Her zamanki yapılan kahvaltı yapılıyor. Aşırıya kaçmamaya dikkat ediyorum. Kahvaltıda fazlaca sulu ve şekerli gıdalar tüketmemeye dikkat etmeliyim. Yumurta ve sütün faydalarına karşın, bu sabah bu gıdalardan uzak duruyorum. İki bardaktan fazla da çay vb. içmiyorum.

Saat 08:30 civarı! Yavaş yavaş evden çıkma vakti geliyor. Sınav evraklarımı bir kez daha kontrol ediyorum. Nüfus cüzdanım ve sınava giriş belgem hazır. Yanımıza pet şişede su da alabiliyoruz.

Rahat edebileceğim  -dar olmayan- bir kıyafet giyiyorum üzerime, elbette ayağımı sıkmayacak rahat bir de ayakkabı giyeceğim.

Gitmeye hazırız. Bizimle gel(e)meyecek büyüklerimden bir kez daha dua istiyorum. Hadi bismillah deyip çıkıyorum evden.

Sınava gireceğim okula dün gitmiştik. Hatta sınava gireceğim salonu ve sırayı bile kontrol etmiştim. 

Ancak bugün biraz farklı hissediyorum okula giderken düne göre! Hafif bir heyecan var içimde. Emin ol bu çok normal!

Nihayet sınava gireceğim okula geliyoruz. Herkes benim gibi. Telaşlı, hafif heyecanlı yaşıtlarım. Dualar eden büyükler. 

İçimdeki huzur ve mutluluk yüzüme yansıyor, gülümsüyorum. Elimden geleni yaptığımın farkındayım. Gün; bildiklerimi, emeklerimi, fedakarlıklarımı sonuca yansıtma günü. Tevekkül günü!

Saat 09:30! Sınav salonuna girme vakti. Ailem başarılar diliyor. Duanızı eksik etmeyin diyorum. Sınav binasına girmek için sıraya geçiyorum. Sol elimde, nüfus cüzdanım ve sınava giriş belgem, sağ elimde ise su şişem. İçeri alınma sırası bana geldi. Görevli üzerimi arıyor. Sınava getirmemem gerekenleri biliyorum. Kontrolden geçip, sınava gireceğim salona doğru yürüyorum.

Gözetmen hocamız sınav giriş belgeme bakıyor. Sıra numaramı söylüyor. Nereye oturacağımı gösteriyor.  Yerime oturuyorum, evraklarımı ve su şişemi masaya bırakıyorum.

Sınavın başlamasına 20 dakika var. Lavaboya gitmek için gözetmenden izin istiyorum. İhtiyacım varsa gideriyorum. Elimi yüzümü yıkıyorum. Derin bir nefes alıp, aynada gözlerime bakıyorum. Yapabileceğimin farkındayım. Kendime inanıyor ve güveniyorum.

Sınav salonuna geri dönüyorum. Adıma düzenlenmiş optik formu kontrol ediyor, TC kimlik numaramı kodluyor, ismimi yazıp imzamı atıyorum. 

Soru kitapçıkları dağıtılıyor. Kitapçığın üzerindeki gerekli yerleri dolduruyorum.

Bekliyorum!.

Kitapçıkları kontrol edebilirsiniz dendiğinde, sayfaları çeviriyor, soruları görüyorum. Görebildiğim tüm sorular kolay geliyor. Biraz daha rahatlıyorum.

Kontrol bittikten sonra geçmek bilmeyen 2-3 dakikalık bekleme başlıyor. Bir an evvel başlasa diyorum ancak sakinim. Uzman danışmanımla belirlediğimiz sloganı tekrar ediyorum.

“Başarabilirim çünkü ne istediğimi biliyorum ve bir hedefim var.”

Bu sırada karşımdaki duvarda ÖSYM logolu duvar saati gözüme çarpıyor. Bir dakikadan az bir süre var. Gözlerimi kapatıyor, derin bir nefes alıp, yavaş yavaş veriyorum ve “sınav başlamıştır” çağrısını duyuyorum.

Ne yapacağım belli, hangi testten başlayacağım, nasıl ilerleyeceğim belli, olur da takıldığım soru olursa ne yapacağım belli. Bu ve bunun gibi tüm detayları uzman danışmanımla konuştuk ve onlarca idman yaptık.

!!!

Görevlinin son 10 dakikanız kaldı uyarısıyla kendime geliyorum.

150 dakika nasıl da geçti. Sınav konsantrasyonumdan memnun oluyorum. Danışmanımın dediği gibi “ sınav beni değil, ben sınavı yöneterek geçiyor bu süre” 

Son kontrollerimi yapıyorum. Boş sorularıma bakıyorum. Sınavın bitmesine 5 dakika var. Optik formumdaki işaretlemelerimi kontrol ediyorum. 

Bir sıkıntı yok!

Boş olan birkaç sorum var. Tekrar onlara dönüyorum. Danışmanımın “son dakikaya kadar savaşmaktan asla vazgeçme” çağrısı işe yarıyor. 2 tanesini görebiliyor ve yapabiliyorum. Hemen optik formuma işaretliyorum.

“Süreniz doldu, kalemleri bırakın” deniyor.

Mağrur, emeklerimin karşılığını alabilmenin, sebebi işleyebilmenin ve tevekkülün mutluluğunu taşıyorum.

Okuldan çıkıyorum, sevdiklerim beni bekliyor. Onlar telaşlı, benim mimiklerimi okumaya çalışıyorlar. Fark ediyorum! Gülümsüyorum!Ben gülümseyince onlar da gülüyor.

Sınavı sağlıcakla bitirmenin şükrü ve keyfi içindeyim.

Bugün artık eğlenme, eğlence vakti. Rahatlıkla, sınavın mümkünse konuşulmadığı bir gün geçirmek için elimden geleni yapacağımı ve yapacaklarını biliyorum.

Sınav sonucunu beklemeden yarın LYS için çalışmaya başlayacağım. Hedeflerim var ve hedefime ulaşmak için önümde 2 aylık bir süre var.