Bölgeyle bütünleşen hareketli yaşam, son leylek kafilesinin de gökyüzüne doğru kanat çırpıp rotasını uzaklara kırmasıyla yerini derin bir sakinliğe bıraktı. Mart ayının son günlerinde ilkbaharın gelişini müjdeleyerek bölgeye ulaşan kanatlı misafirler, ağaçların ve özel platformların üzerindeki yuvalarına yerleşerek aylarca bu noktalara hayat vermişti. Bahar ve yaz mevsimi boyunca Beyşehir coğrafyasında beslenen, kuluçkaya yatan ve yavrularını büyüterek hayata hazırlayan leylek toplulukları için ayrılık vakti bir kez daha geldi. Ağustos ayının ortalarına ulaşılmasıyla birlikte doğanın değişmez takvimi işledi ve mevsimsel koşulların değişimi leylekleri çok daha sıcak coğrafyalara doğru uzun bir yolculuğa çıkmaya zorladı.
LEYLEKLER VADİSİ VE LEYLEKLER TEPESİ YUVALARIN BOŞALMASIYLA ISISIZLIĞA BÜRÜNDÜ
Doğanın bu muazzam döngüsünün tamamlanmasıyla beraber Beyşehir’in en popüler noktaları arasında sayılan Yeşildağ ve Adaköy sınırındaki gözlem alanlarında alışılagelmiş manzaralar tarihe karıştı. Leyleklerin konakladığı süre boyunca Türkiye’nin dört bir yanından gelen fotoğraf tutkunlarının, kuş gözlemcilerinin ve doğaseverlerin yoğun ilgisiyle karşılaşan Leylekler Vadisi ile Leylekler Tepesi, şimdilerde ziyaretçi trafiğinin bıçak gibi kesildiği alanlara dönüştü. İnsanların saatlerce izlemekten keyif aldığı o hareketli ortam, yerini rüzgarın ve ağaç yapraklarının sesine bıraktı.
Göçün tamamlanması sadece görsel bir değişimi değil, aynı zamanda bölgenin kendine has ses ortamını da tamamen değiştirdi. Leyleklerin yuvalarında bir araya geldiklerinde gagalarını ritmik bir şekilde birbirine vurmasıyla oluşan ve yöre halkı tarafından "lak lak" olarak tabir edilen o tanıdık yankılar tamamen kesildi. Bölgenin kimliğiyle özdeşleşen ve aylarca çevreye neşe saçan bu seslerin yok olmasıyla birlikte, Beyşehir’in simge mekanları gelecek bahara kadar sürecek uzun bir uykuya daldı.
Her yıl aynı dönemde tekrarlanan bu doğal süreç, Beyşehir coğrafyasının biyoçeşitlilik açısından ne kadar kritik bir durak olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Yüzlerce kilometrelik zorlu yolları aşarak Beyşehir’e ulaşan leylekler, yaz dönemi boyunca yöreye benzersiz bir ekolojik ve turistik değer kattıktan sonra göç yollarındaki yerlerini aldı. Bölgedeki ahşap direklerin, ulu ağaçların ve koruma altındaki platformların üzerinde yer alan devasa yuvalar, bir sonraki ilkbaharda yeniden dolacakları günü beklemek üzere bomboş kaldı. Yöre sakinleri ve doğa tutkunları, alanın simgesi haline gelen bu kanatlı dostların geri döneceği mart ayını şimdiden sabırsızlıkla beklemeye başladı.
