Konya’nın ilk resim sergisini açan, sanatçı olmanın zorluklarını ve Konya’ya sanat adına kazandırdıklarını anlatan Ressam Mehmet Kendi, sanatın geliştirilmesi için: “Ortaokul ve lise resim hocalarının çocukları sanat dallarına yönlendirmesi gerekir ailelerde çocuklarına destek olmalıdır. Özellikle üniversite sanatın yaygınlaşması için sempozyumlar, konferanslar vermelidir. Sanat kültürü gelişmeden, kendi sanat kültürünü Rönesanssını yapamayan ülkelerin gelişemeyeceğini. İnsanlarımızın sanatçıya bakış tarzını değiştirmesi gerekir” dedi. Emektar Ressam Mehmet Kendi ile sanat hayatını ve resimlerini konuştuk.
***Ne tür resim çalışmalarınız var?
Ağırlıklı olarak yağlı boya ve kara kalem çalışmalarım var. Yağlı boya çalışmaları seviyorum daha çok bu alanda resimler yapıyorum. Yağlı boya çalışmalarımda hayallerimi somutlaştırıyorum. Hayal olmadan resim olmaz çünkü resim kopya çekmek değildir. Orijinal olan kendine hak olmasıdır bu da hayallerle mümkündür. Resmin seni, yapanı ifade etmesidir. Yağlı boya resim yapmamın sebebi boyaları elime yüzüme bulaştırmayı seviyorum, renkleri karıştırıp yeni bir şey üretmek ve kokusunu duyunca mutlu oluyorum bunlardan dolayı yağlı boyalarla resim yapıyorum. Hz. Mevlana’nın sözlerini yağlı boya çalışmalarıyla resmediyorum. Yazıları resimle anlatmak çok hoş. Şu an Allah’ın (C.C.) 99 ismini tuval üzerine yağlı boya ile yazma çalışmam var yarısını yaptım ama yarım kaldı. Tekrardan bu çalışmama başlayarak bu çalışmamı tamamlamak istiyorum.
***Açtığınız sergiler hakkında bilgi verebilir misiniz? Açtığınız sergiler arasında unutmadığınız, sizin için ayrı bir önemi olan serginiz var mı?
Sergi açmak ressamı mutlu eder. Sergiler çalışmalarımızın meyvesidir. Ben toplamda 15 sergi açtım bunlar benim için ayrı ayrı öneme sahiptir. Hepsinin bende farklı farklı özel anlamı vardır ama içlerinden biri seçin derseniz Hz. Mevlana’nın 700. doğum yıl dönümde Mevlana Kültür Merkezinde açtığım sergi benim için çok anlamlıydı. Sergide ki tablolarda Hz. Mevla’nın sözlerini resmetmiştim. Çokta ilgi görmüştü sergi sırasında hiç unutmam çok duygulu anlar yaşamıştım düşündükçe de duygulanırım.
***Etkilendiğiniz bir sanatçı veya bir akım var mı?
Her resim sanatçısı genelde birilerinde etkilenir. Ben eserlerine paha biçilemeyen Ünlü İspanyol Ressam Salvador Dali’den çok etkilendim. Onun gibi gerçeküstülüğü eserlerimde tuhaf ve çarpıcı imgelerle belirtmek istedim. Resimlerimde Sürrealist Akımının etkileri vardır. Sürrealist akımının en büyük üstadı da Ressam Salvador Dali’dir.
***Bu kelimeler sizin için ne ifade ediyor?
Tuval: Benim sevgilimdir. Başkası için kadın ne ifade ederse benim içinde tuval öyledir.
Renk: Renk bana duygularımı, içimdeki fırtınaları ifade etme şansı veren olgulardır.
Figür: Olması gerekendir. Figürsüz hiçbir şey olmaz.
Atölye: Yuvadır. Ressamın evidir.
Sergi: Anlatımdır. Çalışmalarınızın meyvesidir.
Doğa: En büyük aşktır.
Dost: Ölümsüzlüktür. Sayısı az ama dostluk ölümsüzlüktür.
Cesaret: Fazlası aptallık azı korkaklıktır.
Para: Hiç bir şey.
***Resim kursları veriyorsunuz. Resim kursunuza kimler katılıyor?
Resim dersleri veriyorum kurslara genelde üniversite öğrencileri ve azda olsa ev hanımları katılıyor. Üniversite öğrencilerinin katıldığı kurslar kendileri istediği için sınavlara hazırlık olarak veriyorum. Ev hanımları resim yapmayı öğrenmek için ve hobi olarak kurslara geliyorlar. İçlerinde güzel resim yapanlar var. Özellikle bazı ev hanımları çok yetenekliler kendilerini geliştirmeleri ve bu devam etmelerini istiyorum. Ressam olarak eğittiğim öğrenciler oldu bunlardan bazıları Ankara’da, Bodrum’da ve Bursa’dalar. Şu anki kurslarım da direk ressam yetiştirmek isterim ama bunu isteyen, bunun için çalışan birini bulmak zor maalesef.
***Konya’da sanatçı olmak nasıl bir duygu?
Konya’da sanatçı olmak zor bir duygu her anlamda. Bu zor olan duyguyu anlatmakta zor. Ama güzel olan zor olandır diye avunuyoruz. Konya’da insanlara sanatı ne olduğunu, önemini anlatmaktan çok yoruldum. Bir noktada çevrenizi ikna ediyorsunuz eserlerinizi gösteriyorsunuz ama bir şey anlamıyorlar insanlar daha çok somut resimler biliyor soyut anlamlı eserler gösteriyorsunuz öylece boyamış sanıyor eserinize sadece boş boş bakmakla kalıyor. Bir toplum gelişmek istiyorsa bakış açısını genişletmeli. Ufkunu açık tutmalı, soyut düşünmeli bunu insanlara anlatana, öğretene kadar çok çile çekiyorsunuz. İnsanlar seni hor görüyor, dışlıyor kocaman adam oldun hala bu boş işlerle uğraşıyorsun diye seni dışlıyorlar. Bunları tek başına yapmakta en kötüsü hiç arkadaşınız, destekçiniz yoksa yalnız kalıyorsunuz.
***Konya’da sanat alanının geliştirilmesi için neler yapılmalıdır?
Konya’da sanata meyil yok. İnsanlarda sergi olsun beklentisi sergi gezme alışkanlığı da yok. Açılan sergileri takip eden insan sayısı çok az ressamı tanıyan insanlar geliyor sadece. Bu açılan sergileri belki çoğu insan duymuyor maalesef reklam sıkıntısı da var. Konyalı İnsanların resim tablosuna bakışları da farklı hemen parasına bakıyor onun için bir anlam ifade etmiyor. Resim tablosu alan insanlar ise evindeki duvarları doldurmak için alıyor. Bir sanat eserine böyle bakılması doğru değil. Bence sanat eseri olarak alınmalı ev ona değer vermelidir. Sanatın Konya’da geliştirtmesi için yapılacak daha çok şey var. Öncelikle üniversite buna el atmalıdır. Üniversitede aktif sanat faaliyetleri yok güzel sanatlar fakültesi var ama ders olarak var. Konyalı vatandaşa yönelik bir sempozyumu, konferans, bilgilendirme etkinlikleri yok. Yıldan yıla açılan resim sergilerle de sanat ve sanat kültürü gelişmez. İnsanlarda sanat kültürü olmadığı için sanatçıya bakış açısını da etkiliyor. Sançtı özgür olandır, toplumdan farklı düşünendir ama bu farklılığı Konya’da uygulamak size sıkıntı yaşatıyor. İnsanlar sanatçı ne demek onu bilmiyorlar. Bu eğitim ortaokuldan, liseden verilmesi gerek. Çocuklarımızı sanata yönlendirmeliyiz. Resim yapan çocuklara bakın lütfen hepsinin duyguları çok geniş, soyut düşüne biliyorlar. Konya’da tarihi geçmişi ve olanaklarıyla bu potansiyel var. Konya Türkiye’nin önemli şehirlerinde biridir bu bakımdan bu önemliliğini sanat alanıyla da geliştirmemiz gerek. Burada üniversiteye ve resim hocalarına kalıyor. Yaşını almış insandan sanatçı olmasını bekleyemezsiniz sanatçılık ve sanata sevgi küçüklükten başlar. Bu sorun ülkemizin sorunu aslında sanatçı yetişmiyor eski sanatçılarla günümüzü geçiriyoruz. Bu bakımdan Türkiye hala Rönesans’ını gerçekleştiremedi.
***Konya’ya sanat adına kazandırdıklarınız neler?
Benim geldiğim yıllarda Konya’da resim sanatı diye bir şey yoktu. Konya’da ilk resim sergisini ve resim atölyesini ben açtım. İnsanlar dekorasyon ne bilmiyorlardı. Grafik, reklam, firma ve logo çalışmalarında neler yapılması gerektiği hakkında bilgi sahibi değillerdi bunları Konya’ya ben kazandırdım. Yüzden fazla iş yerinin dekorasyonunu ve reklâm çalışmasını yaptım. Bu reklam ve dekorasyon konusunda bende eğitim alan birçok öğrenci şu an bu işlerden ekmek parasını kazanıyor. Konya’ya sanat adına çok şey kazandırdım bu da beni mutlu ediyor. İlk yıllarımda çile çektim resim atölyesi açmak belediye izin vermedi. Böyle iş yerimi olmaz diye. Hatırlıyorum bir gün ailemle eski fuar alanında hem piknik yapıyorum hem de resim çiziyordum. Zabıta görevlileri geldi burada resim çizemezsin dedi. Tabi ben şaşırdım sana ne zararı var diye adam anlamıyordu orda kısa süreli tartışma yaşadım ama Konya insanı bunu aştı sayemizde.
***Mehmet Kendi kimdir?
Mehmet Kendi, kendine biridir. Konyalıyım. Babamım görevinden dolayı ortaokul ve lise eğitimimi Elazığ’da aldım. Resim yapmaya ortaokul sıralarında başladı. Elazığ Lisesi’nde okurken resim yapmaya devam ettim. Lise döneminde doktor olmak istiyordum ama resim yapma isteği çok fazla olduğu için resim yapıyordum. Resim dersi hocamız yoktu küçüklükten bir resim dersi almamıştım ama ben yinede resim yapardım. O dönemlerde yaptığım resimleri benim yaptığıma kimse inanmazdı. Hocalar yaptığım resimleri aileme yaptırdığımı sanırlardı. Resimleri benim yaptığıma inanmadıkları için resim dersinden kalırdım. Küçüklüğümden hırs oluşmuştu resimleri benim yaptığa hocaları ve arkadaşlarımı inandırmak için bu yüzden ressam oldum. Kimseden resim dersi almadım. Üniversite okumak istiyordum bu yüzden İstanbul Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ni kazandım ama okulu bitirmek nasip olmadı siyasi sebeplerden dolayı. Okuldan atılınca İstanbul’da resim yapmaya devam etti. Okuldan atılınca annem Konya’ya çağırdı beni gel burada çalış diye. Bende o zamana kadar yaptığım resimlerimle Konya’ya döndüm. Annemin isteği üzerine ilk resim sergimi Konya Fuar alanında açtım 1980 yılında. Konya’da bu zamana kadar hiç resim sergisi açılmamıştı benim açtığım sergi çok ilgi gördü, ses getirdi. Konyalı insanlar ilk defa sergi görmüşlerdi. Bende Konya’nın sanatçıya, resim sanatına ihtiyacı var diye burada kaldım. Evliyim, 2 çocuğum var.
RÖPORTAJ: Mustafa Akça
***Ne tür resim çalışmalarınız var?
Ağırlıklı olarak yağlı boya ve kara kalem çalışmalarım var. Yağlı boya çalışmaları seviyorum daha çok bu alanda resimler yapıyorum. Yağlı boya çalışmalarımda hayallerimi somutlaştırıyorum. Hayal olmadan resim olmaz çünkü resim kopya çekmek değildir. Orijinal olan kendine hak olmasıdır bu da hayallerle mümkündür. Resmin seni, yapanı ifade etmesidir. Yağlı boya resim yapmamın sebebi boyaları elime yüzüme bulaştırmayı seviyorum, renkleri karıştırıp yeni bir şey üretmek ve kokusunu duyunca mutlu oluyorum bunlardan dolayı yağlı boyalarla resim yapıyorum. Hz. Mevlana’nın sözlerini yağlı boya çalışmalarıyla resmediyorum. Yazıları resimle anlatmak çok hoş. Şu an Allah’ın (C.C.) 99 ismini tuval üzerine yağlı boya ile yazma çalışmam var yarısını yaptım ama yarım kaldı. Tekrardan bu çalışmama başlayarak bu çalışmamı tamamlamak istiyorum.
***Açtığınız sergiler hakkında bilgi verebilir misiniz? Açtığınız sergiler arasında unutmadığınız, sizin için ayrı bir önemi olan serginiz var mı?
Sergi açmak ressamı mutlu eder. Sergiler çalışmalarımızın meyvesidir. Ben toplamda 15 sergi açtım bunlar benim için ayrı ayrı öneme sahiptir. Hepsinin bende farklı farklı özel anlamı vardır ama içlerinden biri seçin derseniz Hz. Mevlana’nın 700. doğum yıl dönümde Mevlana Kültür Merkezinde açtığım sergi benim için çok anlamlıydı. Sergide ki tablolarda Hz. Mevla’nın sözlerini resmetmiştim. Çokta ilgi görmüştü sergi sırasında hiç unutmam çok duygulu anlar yaşamıştım düşündükçe de duygulanırım.
***Etkilendiğiniz bir sanatçı veya bir akım var mı?
Her resim sanatçısı genelde birilerinde etkilenir. Ben eserlerine paha biçilemeyen Ünlü İspanyol Ressam Salvador Dali’den çok etkilendim. Onun gibi gerçeküstülüğü eserlerimde tuhaf ve çarpıcı imgelerle belirtmek istedim. Resimlerimde Sürrealist Akımının etkileri vardır. Sürrealist akımının en büyük üstadı da Ressam Salvador Dali’dir.
***Bu kelimeler sizin için ne ifade ediyor?
Tuval: Benim sevgilimdir. Başkası için kadın ne ifade ederse benim içinde tuval öyledir.
Renk: Renk bana duygularımı, içimdeki fırtınaları ifade etme şansı veren olgulardır.
Figür: Olması gerekendir. Figürsüz hiçbir şey olmaz.
Atölye: Yuvadır. Ressamın evidir.
Sergi: Anlatımdır. Çalışmalarınızın meyvesidir.
Doğa: En büyük aşktır.
Dost: Ölümsüzlüktür. Sayısı az ama dostluk ölümsüzlüktür.
Cesaret: Fazlası aptallık azı korkaklıktır.
Para: Hiç bir şey.
***Resim kursları veriyorsunuz. Resim kursunuza kimler katılıyor?
Resim dersleri veriyorum kurslara genelde üniversite öğrencileri ve azda olsa ev hanımları katılıyor. Üniversite öğrencilerinin katıldığı kurslar kendileri istediği için sınavlara hazırlık olarak veriyorum. Ev hanımları resim yapmayı öğrenmek için ve hobi olarak kurslara geliyorlar. İçlerinde güzel resim yapanlar var. Özellikle bazı ev hanımları çok yetenekliler kendilerini geliştirmeleri ve bu devam etmelerini istiyorum. Ressam olarak eğittiğim öğrenciler oldu bunlardan bazıları Ankara’da, Bodrum’da ve Bursa’dalar. Şu anki kurslarım da direk ressam yetiştirmek isterim ama bunu isteyen, bunun için çalışan birini bulmak zor maalesef.
***Konya’da sanatçı olmak nasıl bir duygu?
Konya’da sanatçı olmak zor bir duygu her anlamda. Bu zor olan duyguyu anlatmakta zor. Ama güzel olan zor olandır diye avunuyoruz. Konya’da insanlara sanatı ne olduğunu, önemini anlatmaktan çok yoruldum. Bir noktada çevrenizi ikna ediyorsunuz eserlerinizi gösteriyorsunuz ama bir şey anlamıyorlar insanlar daha çok somut resimler biliyor soyut anlamlı eserler gösteriyorsunuz öylece boyamış sanıyor eserinize sadece boş boş bakmakla kalıyor. Bir toplum gelişmek istiyorsa bakış açısını genişletmeli. Ufkunu açık tutmalı, soyut düşünmeli bunu insanlara anlatana, öğretene kadar çok çile çekiyorsunuz. İnsanlar seni hor görüyor, dışlıyor kocaman adam oldun hala bu boş işlerle uğraşıyorsun diye seni dışlıyorlar. Bunları tek başına yapmakta en kötüsü hiç arkadaşınız, destekçiniz yoksa yalnız kalıyorsunuz.
***Konya’da sanat alanının geliştirilmesi için neler yapılmalıdır?
Konya’da sanata meyil yok. İnsanlarda sergi olsun beklentisi sergi gezme alışkanlığı da yok. Açılan sergileri takip eden insan sayısı çok az ressamı tanıyan insanlar geliyor sadece. Bu açılan sergileri belki çoğu insan duymuyor maalesef reklam sıkıntısı da var. Konyalı İnsanların resim tablosuna bakışları da farklı hemen parasına bakıyor onun için bir anlam ifade etmiyor. Resim tablosu alan insanlar ise evindeki duvarları doldurmak için alıyor. Bir sanat eserine böyle bakılması doğru değil. Bence sanat eseri olarak alınmalı ev ona değer vermelidir. Sanatın Konya’da geliştirtmesi için yapılacak daha çok şey var. Öncelikle üniversite buna el atmalıdır. Üniversitede aktif sanat faaliyetleri yok güzel sanatlar fakültesi var ama ders olarak var. Konyalı vatandaşa yönelik bir sempozyumu, konferans, bilgilendirme etkinlikleri yok. Yıldan yıla açılan resim sergilerle de sanat ve sanat kültürü gelişmez. İnsanlarda sanat kültürü olmadığı için sanatçıya bakış açısını da etkiliyor. Sançtı özgür olandır, toplumdan farklı düşünendir ama bu farklılığı Konya’da uygulamak size sıkıntı yaşatıyor. İnsanlar sanatçı ne demek onu bilmiyorlar. Bu eğitim ortaokuldan, liseden verilmesi gerek. Çocuklarımızı sanata yönlendirmeliyiz. Resim yapan çocuklara bakın lütfen hepsinin duyguları çok geniş, soyut düşüne biliyorlar. Konya’da tarihi geçmişi ve olanaklarıyla bu potansiyel var. Konya Türkiye’nin önemli şehirlerinde biridir bu bakımdan bu önemliliğini sanat alanıyla da geliştirmemiz gerek. Burada üniversiteye ve resim hocalarına kalıyor. Yaşını almış insandan sanatçı olmasını bekleyemezsiniz sanatçılık ve sanata sevgi küçüklükten başlar. Bu sorun ülkemizin sorunu aslında sanatçı yetişmiyor eski sanatçılarla günümüzü geçiriyoruz. Bu bakımdan Türkiye hala Rönesans’ını gerçekleştiremedi.
***Konya’ya sanat adına kazandırdıklarınız neler?
Benim geldiğim yıllarda Konya’da resim sanatı diye bir şey yoktu. Konya’da ilk resim sergisini ve resim atölyesini ben açtım. İnsanlar dekorasyon ne bilmiyorlardı. Grafik, reklam, firma ve logo çalışmalarında neler yapılması gerektiği hakkında bilgi sahibi değillerdi bunları Konya’ya ben kazandırdım. Yüzden fazla iş yerinin dekorasyonunu ve reklâm çalışmasını yaptım. Bu reklam ve dekorasyon konusunda bende eğitim alan birçok öğrenci şu an bu işlerden ekmek parasını kazanıyor. Konya’ya sanat adına çok şey kazandırdım bu da beni mutlu ediyor. İlk yıllarımda çile çektim resim atölyesi açmak belediye izin vermedi. Böyle iş yerimi olmaz diye. Hatırlıyorum bir gün ailemle eski fuar alanında hem piknik yapıyorum hem de resim çiziyordum. Zabıta görevlileri geldi burada resim çizemezsin dedi. Tabi ben şaşırdım sana ne zararı var diye adam anlamıyordu orda kısa süreli tartışma yaşadım ama Konya insanı bunu aştı sayemizde.
***Mehmet Kendi kimdir?
Mehmet Kendi, kendine biridir. Konyalıyım. Babamım görevinden dolayı ortaokul ve lise eğitimimi Elazığ’da aldım. Resim yapmaya ortaokul sıralarında başladı. Elazığ Lisesi’nde okurken resim yapmaya devam ettim. Lise döneminde doktor olmak istiyordum ama resim yapma isteği çok fazla olduğu için resim yapıyordum. Resim dersi hocamız yoktu küçüklükten bir resim dersi almamıştım ama ben yinede resim yapardım. O dönemlerde yaptığım resimleri benim yaptığıma kimse inanmazdı. Hocalar yaptığım resimleri aileme yaptırdığımı sanırlardı. Resimleri benim yaptığıma inanmadıkları için resim dersinden kalırdım. Küçüklüğümden hırs oluşmuştu resimleri benim yaptığa hocaları ve arkadaşlarımı inandırmak için bu yüzden ressam oldum. Kimseden resim dersi almadım. Üniversite okumak istiyordum bu yüzden İstanbul Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ni kazandım ama okulu bitirmek nasip olmadı siyasi sebeplerden dolayı. Okuldan atılınca İstanbul’da resim yapmaya devam etti. Okuldan atılınca annem Konya’ya çağırdı beni gel burada çalış diye. Bende o zamana kadar yaptığım resimlerimle Konya’ya döndüm. Annemin isteği üzerine ilk resim sergimi Konya Fuar alanında açtım 1980 yılında. Konya’da bu zamana kadar hiç resim sergisi açılmamıştı benim açtığım sergi çok ilgi gördü, ses getirdi. Konyalı insanlar ilk defa sergi görmüşlerdi. Bende Konya’nın sanatçıya, resim sanatına ihtiyacı var diye burada kaldım. Evliyim, 2 çocuğum var.
RÖPORTAJ: Mustafa Akça
|
3567 defa okundu...
MURAT GÖRMEN
ŞENAY HOCA
MERVE KOÇ
YASEMİN ESLEM YILMAZ
