Bu ülkede gündem ne kadar hızlı değişiyor anlamak güç doğrusu. Ne balık hafızalı bir milletiz biz yahu! Bir olay olunca diğer yaşanmışlıkların hiçbir hükmü kalmıyor nedense. Farkında mısınız bilmiyorum ama daha bir buçuk hafta önce 26 şehit verdik biz.
  Tüm ülke ayağa kalktı. Yürüyüşler, protestolar yapıldı. Peki ya sonra? Sonra da hepinizin bildiği gibi Van depremi oldu. Dengeler bir anda değişti. Şehitlerimiz unutuldu, terörle mücadele bir yana bırakılıp Van depremi konuşulmaya başlandı. Tamda belki de PKK’lı hainleri köşeye sıkıştırmak için tüm ülke ayaklanmışken Van depremi ile herkes şehitlerimizi unuttu.
Bu seferde tüm gazetelerde, haberlerde Van depremi vardı. Kardeşlik, yardımlaşma adına binlerce söz söylendi. Televizyon da hep Van da yaşanılanlar gösterildi. Enkaz altından çıkan minicik bebeklerimizi, çocuklarımızı gördükçe içimiz yandı. Enkaz altından torunları, çocukları çıktıkça, çaresiz bakışlarla ağlayan dedelerimizi, ninelerimizi gördükçe bizde onlarla birlikte ağladık. Aradan bir hafta geçti bu sefer Cumhuriyet bayramı tartışmaları başladı.Depremi unuttu , neden kutlamaların iptal olduğunu tartışmaya başladı.Bugünlerde de türkücülerimizden İzzet Yıldızhan ve Nihat Doğan var gündemde.Neymiş efendim fuhuştan ve darptan gözaltına alınmışlar.Medya da rezalet,kepazelik başlıkları altında gösterildi bu haber.Türkücülerimiz ise kanal kanal dolaşıp iftiraya maruz kaldıklarını anlatıyorlar.Kim doğru söylüyor kim yanlış şimdilik bir şey söylemek güç ama herkesin dilinde bu haber var şimdilerde.Kimisi yapmışlardır, kimisi de yapmamışlardır diyor kendince haklı sebeplerini sıralayarak.
Her gün başka bir olayı kafamıza takıp gerçekleri görmüyoruz. Daha bir buçuk hafta önce olan olayı unutuyoruz. Ya hatırlasanıza daha bir buçuk hafta önce şehit olan 26 askerimizi! Ve ortada bi gerçek var ki oda biz Van depremi olduğu günde şehit verdik, Cumhuriyet bayramının olduğu günde şehit verdik, türkücülerimizin gözaltına alındığı günde! Siz farkında değilsiniz ama o 26 şehidimizin annelerinin, kız kardeşlerinin, babalarının hala gözü yaşlı, hala yürekleri sızlıyor. Siz Nihat Doğan’ın derdindeyken PKK kana doymuyor. Onlar unutmuyor haince mücadelelerini. Devam ediyor o hainler can almaya. Silkinin ve kendinize gelin artık açın o kapattığınız gözünüzü, elinizi birazcık vicdanınıza koyun. Bugün bu 26 şehidin içinde sizin çocuğunuz yok belki fakat yarın olmayacaklarının garantisini verebilir misiniz? Kızınızın, çocuklarını canlı bombadan korumak için hayatından olmayacağınızın garantisi var mı? O zaman da Nihat Doğanı konuşabilecek misiniz? Konuşacak gücünüz olacak mı? Hanımlar ve beyler, bizim türkücülerimizin zevklerinden daha büyük bir derdimiz var. En önemlisi de bizim bir 26 şehit daha vermeden bu terör lanetini bitirmeye ihtiyacımız var.